domingo, 1 de abril de 2012

Izatea mingarria da


Bidexka ibiltzen dut,
mendietara begira eta izakia bilatzen dut.
Analitika ontologikoa.
Txori bat bezalako alaia ahal izatea,
“Hor izatea” ahal izatea,
lorea bezala, zelaian jaioa.
Askatasuna ematea
eta ezer ez itxarotea, euria edo eguzkia baino.
zentzuaren exegesis-a.
Zabaleko begirada.
Ze uholde geldiezina itsasora joaten den,
izaki absolutuaren bila.
Goiz berri bakoitzean jaiotzea gustatuko litzaidake,
eta izakiari galdekatzen dion galdera egitea, eguzkiko izpiaren argian,
mendirik altuena biluzten duenekoa,
lurra eznatuz erortzen den laino leunaz jaistea,
freskuraz, goizaldeko argiaz.
Askatasuna sentitzea gustatuko litzaidake,
txori bat bezala, bere hegalak zabaltzen dituenean eta aranean ihesako itzala ematen duenean.
Zuhaitzarik handienaren sustraia eta hobelak zentitzea, odeiak ikutzen dituen zuhaitza eta beraien tristura argi leunean negar egiten dituena.
Unibertso honetarako kometa baten buztanean esnatu nahi dut.
Zu-zeu gurtzen zaitut.
Zuri nire zati bat bidaltzen dizut.
Izatea mingarria da.
Izateak besarkada bezala estutzen nau.

No hay comentarios:

Publicar un comentario